Schron pod stołówką ZNTK w Oleśnicy

Obiekt powstał w latach 50/60 ubiegłego wieku, jako schron dla pracowników ZNTK, najprawdopodobniej w latach 70-tych część tego dużego schronu o kubaturze przekraczającej 500m2 została podzielona. Jedna mniejsza część była na przestrzeni lat, co najmniej dwukrotnie modernizowana, ślady modyfikacji pomieszczeń oraz adaptowania ich do innych celów niż pierwotne założenie widać do dziś. Pozostała część schronu w późniejszym okresie przebudowana została na piwnice i magazyny stołówki ZNTK.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

Do schronu prowadzi przedsionek zamykany dwoma gazoszczelnymi śluzami, obok znajduje się podwójna komora dozymetryczna, zamykana drzwiami I OH, lub ich modyfikacją, wprowadzoną w 1977 roku, za nimi znajdowały się prysznice dekontaminacyjne dla wchodzących z zewnątrz ludzi służyły do zmycia skażeń chemicznych, biologicznych lub pyłu radioaktywnego.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

Obiekt wyposażono w filtrowentylator RM-200/68, z filtropochłaniaczami FP-, 100u, który wszedł w takim układzie do użycia w początku lat 70, podłączony został do komory rozprężnej, za którą znajduje się druga komora dekontaminacyjna zamykana dość rzadkimi drzwiami VIII – H. Komora służyła do wstępnego oczyszczenia powietrza ze skażeń, z którymi filtropochłaniacze FP100u sobie średnio radziły, wyposażona została w ruszt, wlot powietrza z czerpni oraz przy suficie kratki wentylacyjne, którymi było zasysane powietrze przez filtrowentylator. Ta komora połączona była z nieistniejącą już dziś czerpnią powietrza, służącą też, jako droga ucieczkowa.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

Obecnie schron użytkowany jest przez Strzelecki Klub Sportowy Huzar. Pomieszczenia zostały zaadaptowane na potrzeby strzelnicy. Obiekt miał też swoje tajemnice, jedną z nich był tunel uważany za łącznik z poniemieckim schronem znajdującym się po przeciwnej stronie ulicy. Według opisu osób, które do niego wchodziły, ten kończył się po kilku metrach zawałem.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

Po rozrysowaniu układu pomieszczeń na rzucie budynku okazało się, że uf tunel, nie prowadzi pod ulicę a ciągnie się dalej pod budynkiem stołówki, zatem sam kierunek obalił już teorię o połączeniu dwóch schronów. Typ drzwi sugerował czerpnię jednak kierunek temu zaprzeczał, niestety drzwi zostały zaspawane i nie udało mi się tam wejść. Rozwiązaniem okazał się kształt budynku, który złożony został na planie litery C, oraz rura kanalizacyjna, która również prowadziła w tym samym kierunku, co tunel czerpni. Rura znajdowała swe ujście w istniejącej do dziś studzience kanalizacyjnej znajdującej się poza budynkiem stołówki, tunel czerpni przebiegał obok, niestety podczas budowy parkingu został częściowo zasypany a sama czerpnia powietrza zniszczona.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

W założeniach schron – w zależności od typu – ma chronić od POŚREDNICH – skutków nowoczesnej wojny, a w niektórych przypadkach także bezpośrednich. Schrony miały za zadanie chronić przed bronią chemiczną i biologiczną, ponadto przed działaniami konwencjonalnymi – pożarem, zagruzowaniem, uszkodzeniami w sieciach przesyłowych itd. i przynajmniej w teorii powinny być tak projektowane żeby sprostać zadaniu. W wojnie atomowej mogła być mowa tylko o ochronie przed pośrednimi skutkami – i chyba faktycznie miało to szansę działać. W celu ochrony przed promieniowaniem, zalecano żeby płyta stropowa nigdy nie wystawała nad powierzchnię gruntu, to samo w sobie miało chronić przed promieniowaniem, w drugiej kolejności grubość ścian. No i oczywiście system wentylacyjny miał przeciwdziałać dostawaniu się pyłu. Konstrukcja wyjścia ewakuacyjnego miała zapewnić możliwość wyjścia poza strefę zagruzowania, i bezpieczną ewakuację.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

W 1991 roku po rozwiązaniu Układu Warszawskiego schron popadł w zapomnienie, co prawda obiekty tego typu były ewidencjonowane w sprawozdaniach jednak ich przydatność obronna bardzo zmalała. Przez lata służyły, jako magazyny rzeczy zbędnych. Schron miał też swój epizod związany ze strzelectwem, kiedy wykorzystywano go, jako strzelnicę przez Służbę Ochrony Kolei. To prawdopodobnie przesądziło o teorii jakoby schron był magazynem broni.    

Uproszczony schemat Schronu
Wnętrza schronu adoptowanego na strzelnicę
Wnętrza schronu przerobionego na piwnice stołówki ZNTK
Archiwalne zdjęcia schronu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.