Schrony pod halą B w ZNTK Oleśnica.

Oficjalnie ZNTK ówczesne Główne Warsztaty Kolejowe Reichsbahnausbesserungswerk Öls zostały uruchomione 1 października 1913 roku, ich zadaniem było wykonywanie napraw okresowych i remontowych taboru kolejowego. W czasie II Wojny Światowej wraz z narastającym zapotrzebowaniem uruchomiono w nich również produkcję zbrojeniową. Na terenie zakładu jak i przed nim jeszcze przed wybuchem wojny wybudowano kilka schronów przeciwlotniczych dla pracowników, prawdopodobnie zadecydowały o tym doświadczenia z I Wojny Światowej, które pokazały Niemcom, jaką niebezpieczną bronią może okazać się lotnictwo. Stanowiło tak też niemieckie prawo, które nakazywało wszystkim dużym zakładom budowę schronów, które mogły dać schronienie zatrudnionym w nich robotnikom. Ten nakaz zadecydował o budowie schronów usytuowanych pod największą halą B.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

W wojskowych wykazach inwentaryzacyjnych jak i późniejszych pochodzących z zakładowego oddziału OC schrony wymieniane są z datą budowy wskazującą na 1942 rok. Powstało ich łącznie osiem, wszystkie posiadają taką samą konstrukcję, różnią się jedynie powierzchnią użytkową i usytuowaniem naprzemiennym wejść. Każdy z nich posiada ściany betonowe nakryte żelbetowym stropem mogącym wytrzymać 14 ton na metr kwadratowy nacisku. Są to schrony jednoizbowe przedzielone ścianką działową, której zadaniem było dodatkowe wzmocnienie konstrukcji. Każdy posiada jedno wejście, przedsionek gazoszczelny, suchą ubikację oraz czerpnię powietrza, która służyła, jako droga ucieczkowa. Schrony od 1-3 o powszechni, schrony od 4-8 o 30 metrach kwadratowych każdy.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

W okresie powojennym schrony sklasyfikowano w grupie C i jako jedyne w całym zakładzie zostały na początku lat 70-tych ubiegłego wieku zmodernizowane, prawdopodobnie zbiegło się to z przebudową i wyposażeniem zimnowojennego schronu wybudowanego w latach 60-tych pod zakładową stołówką (obecnie strzelnica Strzeleckiego Klubu Sportowego Huzar) Każde ukrycie pod halą B wyposażono w jedną parę drzwi Typu I oraz dwie pary drzwi Typu II, agregat filtrowentylacyjny RM – 200 Bis oraz dwa filtropochłaniacze FP -100u i 3 sztuki klap WKS 150, sprawna również była instalacja elektryczna.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png
Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

Po dekadach dobrobytu ZNTK nadszedł czas upadku, z którego zakład już się nie podniósł, coś takiego jak poniemieckie schrony stało się najmniej ważną rzeczą, dobrotliwie wykreślono je z ewidencji OC a świat o nich zapomniał. Zapomniane i być może, dlatego ocalałe wyposażenie schronów pod halą B gryzie rdza.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie glut2-1-e1519931670300.png

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.